والا مقام دار محمد(ع)
روابط عمومی بنیاد فرهنگی آموزشی امام صادق (ع)
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

S.M.davazdahemami
https://telegram.me/Fi_Rehabe_Ali :ِ
🔶🔶جرعه ای از جام
علی (۳۵۲)🔶🔶
-------------------------------------ا
"و ما ارسلناک الا رحمه للعالمین"
(تو برای رحمت و شفقت بر مردمان،
مبعوث شده ای)
"مبعث"، برانگیخته شدن و واداشتن است. فرستادگی و ارسال است. نوعی نوشدن و دگرگونی یافتن است.
"بعثت" پیامبر، برای رهایی یافتن جامعه از جاهلیت و بی خردی و همراه شدن با اخلاق و خردمندی بود.محیط پیدایش اسلام و جامعه جاهلی چه ویژکی هایی داشته است ؟پیامبر، پیام رسان چه پیامی بوده است؟ آیا مبعوث شدن و برانگیخته شدن ، یک رسالت همواره است؟
چرا نبرد با نادانی و اعتبار یافتن ارزش های متعالی، یک دغدغه دیرینه برای انسان های آسمانی و اولیای الهی است؟ امام علی در نهج شریف، مشخصه های جامعه جاهلی و تلاش پیامبر برای زدودن آن را تبیین نموده است.نشانه هایی که از گذشته تا هنوز یافت شدنی است. از نمادهای نادانی و جاهلانه زیستن ،یکی آن است که "عالمها ملجم و جاهلها مکرم" یعنی عالمان و دانایان ،دهنه ای بر دهان دارند و لجام یافته اند یعنی نمی توانند سخن گویند یا نباید نقد بگویند اما جاهلان و نادانان مقام دارند و منزلت یافته اند.در زمانه و روزگار جاهلی، خردمندی و خردورزی ، در خرواری از خرافه دفن شده است و فال گیری و معرکه گیری، رونق یافته است."لیثیروالهم دفائن العقول"، باید برانگیختگی کرد و گردگیری کرد تا دفینه خردگرایی از خروار خرافه، خلاصی یابد. دیگر نشانه نادانی و نمود جاهلی، بی حرمتی حریم ها و بی اعتباری حکیمان است. "یستحلون الحریم ویستذلون الحکیم" حرمت ها و حریم ها شکسته اند و بزرگان ، کوچک شمرده شده اند. برای نخبگان
و اهالی حکمت و کرامت، عزلت است و غربت است و حرمان ."الجفوه الجافیه"، استبداد، بیداد می کند و جفا و جور ، جولان می دهد.برای گفتمان و گفته ها ، گماشته گذاشته اند و انگیزاسیون و تفتیش می کنند و دشنه و دشنام می دهند ."الضلاله المظلمه"، سیاهی و گمراهی، سایه افکنده است و انسانیت و اخلاق ، گم گشته است. مردمان ، بدنبال مبعوث شدن و بر انگیخته شدن نخبگانی هستند تا آنها را از این برهوت برهانند و از حصر و جرح و قتل ایمنی یابند و در امن و امان و اعتبار و احترام زندگی کنند.
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
[وَأَشْهَدُأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ونَجِيبُهُ
وَصَفْوَتُه لاَ يُؤَازَي فَضْلُهُ وَ لاَ يُجْبَرُ فَقْدُهُ اضَاءَتْ بِهِ الْبِلاَدُبَعْدَالضَّلاَلَهِ الْمُظْلمه وَ الْجَهَالَهِ الْغَالِبَهِ وَ الْجَفْوَهِ الْجَافِيَهِ وَ
النَّاسُ يَسْتَحِلُّونَ الْحَرِيمَ ويَسْتَذِلُّونَ
الْحَكِيمَ یَحْيَوْنَ عَلَي فَتْرَهٍ وَ يَمُوتُونَ عَلَي كَفْرَه.نهج-خطبه۱۵۱]
**********************
"مبعث پیامبر مبارک "
و گواهی می دهم محمد، بنده خدا است. او فرستاده ای است نجیب و برگزیده . در فضیلت ، کسی بسان او نیست و نبودن او جبران شدنی نیست.از پرتو او ، هر شهر و دیار، روشنایی یافت.در روزگاری که سیاهی گمراهی، برتری بی خردی ، سخت گیری و خشونت، مشخصه دوران
شده بود. در هنگامه ای که مردمان، حرمت ها و حریم ها را پاس نمی داشتند و حکیمان و دانایان را تخفیف و تحقیر می کردند.زمانه ای که با فقدان و فترت(هدایت) زندگی می کردند و بر ناسپاسی و کفر می مردند.

ٍ

اعوُذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ
بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

لقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

خداوند بر مؤمنان منت نهاد [= نعمت بزرگی بخشید] هنگامی که در میان آنها، پیامبری از خودشان برانگیخت؛ که آیات او را بر آنها بخواند، و آنها را پاک کند و کتاب و حکمت بیاموزد؛ هر چند پیش از آن، در گمراهی آشکاری بودند.

(قرآن کریم؛ سوره آل عمران، آیه 164)

امام علی(ع):

... لاَ یَشْغَلَنَّكَ عَنْهُمْ بَطَرٌ فَإِنَّكَ لاَ تُعْذَرُ بِتَضْیِیعِكَ اَلتَّافِهَ لِإِحْكَامِكَ اَلْكَثِیرَ اَلْمُهِمَّ فَلاَ تُشْخِصْ هَمَّكَ عَنْهُمْ وَ لاَ تُصَعِّرْ خَدَّكَ لَهُمْ وَ تَفَقَّدْ أُمُورَ مَنْ لاَ یَصِلُ إِلَیْكَ مِنْهُمْ مِمَّنْ تَقْتَ حِمُهُ اَلْعُیُونُ وَ تَحْقِرُهُ اَلرِّجَالُ...

...مبادا سرمستی حکومت، تو را از رسیدگی به آنان [مردم] بازدارد، که هرگز انجام کارهای فراوان و مهم عذری برای ترک مسؤولیت‌های کوچک‌تر نخواهد بود. همواره در فکر مشکلات آنان باش، و از آنان روی بر مگردان، به ویژه به امور کسانی از آنان بیش‌تر رسیدگی کن که از کوچکی به چشم نمی‌آیند و دیگران آنان را کوچک می‌شمارند و کم‌تر به تو دست‌رسی دارند...

نهج البلاغه، نامه 53، (نامه به مالک اشتر)

سه شنبه ۱۳ فروردین ۱۳۹۸

اگر امید و آرزوی شما منحصر به خودتان یا کشورتان یا طبقه‌تان یا پیروان عقیده‌تان باشد، خواهید دید که به موازات محبتتان عواطف خصمانه وجود دارد،و از این دوگانگی عواطف است که تقریبا همه بدی‌های زندگانی انسان برمی‌خیزد.
همه سنگدلی‌ها و فشارها و ستم‌ها و جنگ‌ها از اینجاست.
اگر بنا باشد که جهان از فاجعه‌هایی که آن را تهدید می‌کنند جان به در برد، مردمان باید بیاموزند که دامنه همدردی‌شان را وسیع‌تر کنند.
عرفان و منطق
برتراند‌ راسل
ترجمه نجف دریابندری

انتشارات علمی فرهنگی

شاید انسان ترجیح می‌دهد درکش کنند تا اینکه دوستش داشته باشند.

جورج‌اورول

اعوُذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وعِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا

بندگان (خاص خداوند) رحمان، کسانی هستند که با آرامش و بی‌تکبّر بر زمین راه می‌روند؛ و هنگامی که جاهلان آنها را مخاطب سازند (و سخنان نابخردانه گویند)، به آنها سلام می‌گویند (و با بی‌اعتنایی و بزرگواری می‌گذرند)

قرآن کریم؛ سوره فرقان ، آیه 63

در خاطراتِ هرکسی، چیزهایی هست که به هیچ ‌کس نمی‌گوید، فقط برای دوستانش بازگو می‌ کند.
مسائلی هم هست که حتی به دوستان نمی‌شود گفت و آدم فقط برای خودش می‌تواند بازگو کند، عین راز است.
اما
سرانجام چیزهایی هم هست که انسان حتی می‌ ترسد برای خودش هم آشکار کند .‌‌‌..

فئودور داستایوفسکی

ما از شنیدن موسیقی خوب، از دیدن نقاشی زیبا لذت می‌ بریم، اما نمی‌ دانیم که برای سازندگانِشان به چه بهایی تمام شده‌ اند؟
به قیمت چه بی‌ خوابی‌ ها، چه گریه ‌ها، چه کهیرها، چه آسم‌ ها...

مارسل پروست

پس برای فهمیدن سه کار انجام دهید :
اول بخوانید
دوم بخوانید
سوم بخوانید

دليل تمام استرس، اضطراب و افسردگى هایمان اين است كه:
وجود خودمان را ناديده ميگيريم
و براى راضی كردن ديگران زندگى می کنیم

اعوُذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ
بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

هوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

او کسی است که آسمانها و زمین را در شش روز [= شش دوران‌] آفرید؛ سپس بر تخت قدرت قرار گرفت (و به تدبیر جهان پرداخت)؛ آنچه را در زمین فرو می‌رود می‌داند، و آنچه را از آن خارج می‌شود و آنچه از آسمان نازل می‌گردد و آنچه به آسمان بالا می‌رود؛ و هر جا باشید او با شما است، و خداوند نسبت به آنچه انجام می‌دهید بیناست!


(قرآن کریم؛ سوره حدید ، آیه 4)

چراغی آورده ای در پیشِ آفتاب که
آفتاب را با این چراغ می بینم.
حاشا!
اگر چراغ نیاوری،
آفتاب خود را بنماید.
چه حاجتِ چراغ است؟

فیه ما فیه